دست من خورد به آبی که

نصیب تو نگشت

دست من خورد به آبی که

نصیب تو نگشت

.....................................................

اروند

با توام

چند صباحی است که تو هم بوی کربلا می دهی

فریاد یا زهرا سر داده ای

می شنوم آنگاه که تن را به صخره های سنگین می کوبی !

عظمتی داری تو ....

عظمتت را از میان سرود عشاقی که از میان توبال گشودند به وام گرفته ای ....

           خوشا انان که بر بال ملائک

نشستند و صفا کردند و رفتند

خنده هاشا ن ساده بود

عشق هاشان بی ریا

و خدا صاحب خانه ی دلهاشان بود ...

ای بسیجی ها زمان را باد برد

ارزو های نهان را باد برد

شور حال جان سپردن هم نماند

بخت حتی خوب مردن هم نماند

غرق در مانداب لنگر ها شدیم

غافل از جادوی سنگر ها شدیم

از غریب موج ها غافل شدیم

غرق در ارامش ساحل شدیم