نمی دانیم یا نمی خواهیم بدانیم که هر انچه بیشتر اوج بگیری از دید ان هایی که پرواز کرده اند و نمی دانند کوچکتر به نظر می ایی . این اوج گرفتن ها این پرواز کردن ها همه اش ارزشی است که خداوند نصیب ان هایی می کند که خود شایسته می داند خدایی که به خاطر خداییش ،برای همه این مسیر را فراهم کرده است اما تنها انان اوج گرفته اند .من و تو انها را نه تنها کوچک گاه ان ها را اصلا نمی بینیم حال انکه انان حاظرند و ناظر خاک :معنای وجود ماست ،خاک که خداوند در روز ازل ما را از ان ساخت ،خاکی که بر ان زندگی می کنیم و به ان سجده می کینم و پس از ان به همان خاک تبدیل می شویم ارزش این خاک بالاست زیرا وجود یکایک ما از ان سر چشمه گرفته است و اما قداست ؛معنایی ناب و فراتر از این ها دارد ،قداست و تربت حسین (ع)به خونی است که بر ان ریخته شده است و آن جا که خون شهیدان ما ریخته است همان نینوا است پس خاکش قداستی دارد ،قداستی ناب ،نه به خاطر ناب بودنش به خاطر تطهیر شدنش به خون انسان هغایی کگه خداوند گلچینشان کرده است تا در صحرای محشر با حسین گلچینشان کند پس بدانید بر چه خاکی قدم می گذارید خاکی مقدس ،خاکی که احترامش برای ما .....
